MedaNet Journal

دانش عملی برای مدیریت فناوری اطلاعات

از ITSM و ITIL تا دارایی، عملیات، امنیت، هویت و محصولات ManageEngine؛ موضوع را پیدا کنید، سناریو را بخوانید و به اجرا برسید.

مسیرهای مطالعه

بر اساس مسئله بخوانید، نه فقط بر اساس تاریخ

تازه‌های مدانت

جدیدترین مقالات

با انتشار مطالب جدید، این بخش خودکار به‌روز می‌شود.

  • RCSI چیست؟

    RCSI یا Read Committed Snapshot Isolation یک حالت ایزولیشن در پایگاه داده‌های SQL Server است که مدل همزمانی خوش‌بینانه را فعال می‌کند. این قابلیت به تراکنش‌ها اجازه می‌دهد…

    ادامه مقاله

  • راز سرعت و دقت در دیتابیس با RCSI

    فرض کنید یک فروشگاه آنلاین به‌طور همزمان چندین تراکنش از کاربران دریافت می‌کند: برای این دو سناریو، دو مدل بدبینانه و خوش‌بینانه در دیتابیس‌ها لحاظ شده. که هر…

    ادامه مقاله

  • Benchmarking چیست؟

    بنچمارکینگ (Benchmarking) به فرآیند مقایسه و ارزیابی عملکرد یک سازمان با استانداردهای صنعتی یا بهترین شیوه‌های موجود در بازار گفته می‌شود. بنچمارکینگ فرآیند مقایسه عملکرد سازمان با بهترین…

    ادامه مقاله

  • PCF چیست؟

    PCF (Process Classification Framework) یک مدل استاندارد برای شناسایی، طبقه‌بندی، و بهبود فرآیندهای کسب‌وکار است که توسط APQC (American Productivity & Quality Center) توسعه یافته است. این مدل…

    ادامه مقاله

  • تحول سازمانی از APQC به ITIL4

    مدیرعامل یک شرکت بزرگ و معتبر تصمیم گرفت که مسیر جدیدی برای تحول سازمانی انتخاب کند. او به دنبال روشی بود که بتواند در همه‌ی بخش‌ها، از بخش…

    ادامه مقاله

  • PwC چیست؟

    PwC (PricewaterhouseCoopers) یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های مشاوره و حسابرسی در جهان است که در بیش از ۱۵۰ کشور فعالیت دارد. این شرکت در زمینه‌های حسابرسی، مشاوره استراتژیک، مالی،…

    ادامه مقاله

  • APQC چیست؟

    APQC (American Productivity & Quality Center) یک سازمان جهانی است که در زمینه بهبود بهره‌وری، کیفیت، و نوآوری در کسب‌وکارها فعالیت می‌کند و به دلیل ارائه چارچوب‌های استاندارد…

    ادامه مقاله

  • تقویم شمسی ServiceDesk Plus 15؛ تجربه فارسی کامل

    تقویم شمسی ServiceDesk Plus سری ۱۵ مدانت؛ تجربه فارسی کامل، حفظ تقویم میلادی، پوشش سراسری و نصب سریع برای سازمان‌های ایرانی.

    ادامه مقاله

  • DEX چیست؟

    مدیریت تجربه دیجیتال کارکنان (Digital Employee Experience) یا DEX، رویکردی نوین در سازمان‌ها است که بر بهبود تعاملات دیجیتال کارکنان با ابزارها، سیستم‌ها، و فرآیندهای کاری متمرکز می‌باشد.…

    ادامه مقاله

  • مدیریت تجربه دیجیتال کارکنان (DEX) در ITSM

    امروز شنبه است؟! مهم نیست. شنبه اولین روز هفته است؛ نه از آن شنبه‌هایی که قرار است کاری را شروع کنی و نمی‌کنی :).در اولین روز هفته کارمند…

    ادامه مقاله

  • چه چیزی سرویس است و چه چیزی نیست؟

    تصور کنید مدیر فناوری اطلاعات یک شرکت بزرگ هستید. تیم شما روزانه صدها ایمیل رد و بدل می‌کند و امنیت اطلاعات برایتان حیاتی است. گزینه‌های مختلفی پیش رو…

    ادامه مقاله

  • MSP چیست؟

    MSP (Managed Service Provider) شرکتی است که بخشی از عملیات و مدیریت فناوری اطلاعات یک سازمان را به‌صورت مستمر و مبتنی بر قرارداد بر عهده می‌گیرد؛ از مانیتورینگ…

    ادامه مقاله

KEEP LEARNING

موضوعی در ذهن دارید؟ از جست‌وجوی مدانت شروع کنید

میان صدها مقاله، راهنما، محصول و صفحه تخصصی، سریع‌تر به پاسخ مناسب برسید.

جست‌وجو در کل مدانت
مهر ۱۰, ۱۴۰۳

OLA چیست؟

OLA (Operational Level Agreement) یا «توافق‌نامه سطح عملیاتی» توافقی داخلی میان تیم‌ها و واحدهای یک سازمان است که مشخص می‌کند برای پشتیبانی از یک خدمت، هر تیم چه مسئولیتی دارد، در چه زمانی باید اقدام کند و چه خروجی‌ای تحویل دهد. تفاوت OLA و SLA چیست؟ SLA معمولاً تعهد میان ارائه‌دهنده خدمت و مشتری را تعریف می‌کند؛ اما OLA توافقی درون‌سازمانی است که کمک می‌کند تیم‌های داخلی بتوانند همان SLA را محقق کنند. موضوع SLA OLA طرف‌های اصلی ارائه‌دهنده خدمت و مشتری تیم‌ها و واحدهای داخلی تمرکز تعهد سطح خدمت هماهنگی عملیاتی برای تحقق خدمت نمونه حل P1 حداکثر در 2 ساعت شبکه ظرف 15 دقیقه بررسی را آغاز کند OLA چه چیزهایی باید مشخص کند؟ دامنه خدمت و تیم‌های درگیر مالکیت هر فعالیت و مسئولیت‌ها زمان پاسخ و زمان تحویل داخلی مسیر Escalation در صورت تأخیر روش اندازه‌گیری و گزارش عملکرد نحوه بازنگری توافق در صورت تغییر سرویس مثال OLA در Service Desk فرض کنید SLA با واحد مالی می‌گوید Incident بحرانی باید حداکثر طی دو ساعت حل شود. برای تحقق این تعهد، OLA می‌تواند تعیین کند Service Desk ظرف 10 دقیقه تیکت را ثبت و دسته‌بندی کند، تیم Network ظرف 15 دقیقه بررسی را آغاز کند و DBA در صورت ارجاع حداکثر ظرف 20 دقیقه پاسخ دهد. OLA چه تفاوتی با Underpinning Contract دارد؟ OLA میان تیم‌های داخلی تنظیم می‌شود؛ اما Underpinning Contract (UC) به تعهد یک تأمین‌کننده یا پیمانکار بیرونی اشاره دارد که از ارائه خدمت پشتیبانی می‌کند. هر دو باید طوری طراحی شوند که SLO و SLA اصلی قابل دستیابی باشند. سخن پایانی OLA خوب مرز بین تیم‌ها را به دیوار تبدیل نمی‌کند؛ دقیقاً مشخص می‌کند چه کسی، چه کاری را، تا چه زمانی انجام می‌دهد تا تجربه مشتری قربانی ابهام داخلی نشود.
مهر ۹, ۱۴۰۳

مدل‌سازی تمرینات ITIL‌ با BPMN

مدل‌سازی تمرینات ITIL‌ با BPMN مدل‌سازی فرآیندها مانند نقاشی یک تابلو است؛ با هر جزئیات کوچک، تصویر کلی بهتر و واضح‌تر می‌شود. در دنیای امروز، جایی که سازمان‌ها با چالش‌های پیچیده و تغییرات سریع مواجه هستند، بهینه‌سازی فرآیندهای کسب‌وکار به یک ضرورت بدل شده است. در این راستا، ITIL (کتابخانه زیرساخت فناوری اطلاعات) به عنوان یک چارچوب معتبر برای مدیریت خدمات فناوری اطلاعات شناخته می‌شود. این چارچوب به سازمان‌ها کمک می‌کند تا خدمات خود را بهبود بخشند، کیفیت را افزایش دهند و تجربه مشتری را ارتقا دهند. از سوی دیگر، BPMN (مدل‌سازی و نشانه‌گذاری فرآیندهای کسب‌وکار) به عنوان ابزاری قدرتمند برای طراحی و مستندسازی فرآیندها به کار می‌رود. با استفاده از BPMN، سازمان‌ها می‌توانند فرآیندهای پیچیده خود را به شکل بصری و قابل فهمی مدل‌سازی کنند، که این کار به تحلیل، بهینه‌سازی و حتی اتوماسیون فرآیندها کمک می‌کند. ارتباط این دو مفهوم در این است که BPMN به عنوان یک زبان استاندارد و گرافیکی، ابزاری ایده‌آل برای پیاده‌سازی و مستندسازی فرآیندهای ITIL فراهم می‌کند. با ترکیب این دو، سازمان‌ها قادر خواهند بود تا نه‌تنها فرآیندهای خود را به شکل مؤثری مدیریت کنند، بلکه از طریق شبیه‌سازی و تجزیه و تحلیل بصری، به بهبود مستمر و تصمیم‌گیری‌های بهتر دست یابند. این هم‌افزایی بین ITIL و BPMN نه تنها می‌تواند به سازمان‌ها در بهینه‌سازی فرآیندها کمک کند، بلکه موجب تسهیل ارتباط بین تیم‌ها و ذینفعان مختلف می‌شود و در نهایت به خلق ارزش بیشتر برای مشتریان و ذینفعان می‌انجامد. ادامه مطلب در صفحه بعدی…
مهر ۷, ۱۴۰۳

مدیریت دسترسی Access Management

مدیریت دسترسی Access Management در دنیای دیجیتال امروز، جایی که اطلاعات به عنوان یکی از باارزش‌ترین دارایی‌ها به شمار می‌آید، مدیریت دسترسی به یک ضرورت غیرقابل انکار تبدیل شده است. تهدیدات سایبری روز به روز پیچیده‌تر و هوشمندتر می‌شوند و هر گونه سهل‌انگاری در این حوزه می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری برای سازمان‌ها به همراه داشته باشد. مدیریت دسترسی نه تنها حفاظت از اطلاعات حساس را تضمین می‌کند، بلکه به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که به‌صورت مؤثر بر فرآیندهای خود کنترل داشته باشند. با پیاده‌سازی سیستم‌های احراز هویت و مجوزدهی، سازمان‌ها می‌توانند اطمینان حاصل کنند که تنها افراد مجاز به منابع حیاتی دسترسی دارند. در واقع، مدیریت دسترسی به عنوان خط دفاعی اصلی در برابر تهدیدات امنیتی، نقش کلیدی در ایجاد اعتماد و حفاظت از اعتبار سازمان ایفا می‌کند. در این عصر اطلاعات، یک استراتژی مدیریت دسترسی کارآمد می‌تواند تضمین‌کننده امنیت و موفقیت سازمان‌ها باشد. در ITIL v3، تمرین Access Management (مدیریت دسترسی) به‌عنوان یک تمرین مستقل تعریف شده و بخش مهمی از مدیریت خدمات IT به شمار می‌آید که به طور خاص بر نحوه‌ی کنترل و مدیریت دسترسی کاربران به منابع و خدمات در یک سازمان متمرکز است ولی اثری از مدیریت دسترسی بطور مستقل در ITIL4 نیست…این تمرین کجاست؟ اهداف Access Management در ITIL v3: فرآیندهای کلیدی Access Management: ارتباط با سایر تمرین‌ها: Access Management به شدت با سایر تمرین‌های ITIL، از جمله Incident Management و Change Management در ارتباط است. برای مثال، در صورت بروز یک حادثه امنیتی، Access Management باید بتواند به‌سرعت دسترسی‌ها را بررسی و در صورت نیاز تغییرات لازم را اعمال کند. بعبارتی: در ITIL v3، Access Management به‌عنوان یک عنصر کلیدی در مدیریت خدمات IT شناسایی می‌شود که به حفاظت از داده‌ها و سیستم‌ها و مدیریت موثر دسترسی کاربران کمک می‌کند. در ITIL 4، مفهوم Access Management به‌طور مستقیم به عنوان یک تمرین مستقل وجود ندارد، اما جنبه‌های مرتبط با آن در تمرین‌های دیگر گنجانده شده است. در این نسخه، ITIL بر روی یکپارچگی و هم‌پوشانی فرآیندها تأکید دارد و بسیاری از فعالیت‌ها به‌طور کلی‌تر و به‌عنوان بخشی از مدیریت خدمات و امنیت اطلاعات بررسی می‌شوند. چرا؟ ادامه در صفحه بعدی…
مهر ۷, ۱۴۰۳

استفاده از DMZ در اندپوینت سنترال

یکی از اصول بنیادی در طراحی زیرساخت‌های امن فناوری اطلاعات، جلوگیری از در معرض قرار گرفتن مستقیم سرورهای داخلی در برابر اینترنت است. سرورهایی که درون شبکه سازمانی فعالیت می‌کنند – به‌ویژه آن‌هایی که داده‌های حساس یا سرویس‌های مدیریتی ارائه می‌دهند – نباید مستقیماً از بیرون قابل دسترسی باشند. چرا که این وضعیت، سطح حمله (Attack Surface) را افزایش داده و ریسک نفوذ، بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها و دسترسی غیرمجاز را به‌مراتب بیشتر می‌کند.استفاده از یک ناحیه ایزوله‌شده مانند DMZ و پیاده‌سازی سرور واسط (Secure Gateway) به‌عنوان لایه‌ای میانی بین اینترنت و شبکه داخلی، راهکاری مؤثر برای مقابله با این تهدیدها و تقویت امنیت ساختاری سازمان محسوب می‌شود. در ادامه، فهرستی از دلایل فنی، امنیتی و عملیاتی یا به عبارتی سناریوهایی که استفاده از معماری DMZ ضروری یا توصیه‌شده است آورده شده است: دلایل و سناریوهای استفاده از DMZ سناریو/دلیل شرح جلوگیری از دسترسی مستقیم به سرور داخلی از اینترنت اگر سرور اصلی (مثلاً Endpoint Central، AD، یا DB) نباید به‌صورت مستقیم در معرض اینترنت قرار گیرد، DMZ یک لایه حائل ایجاد می‌کند. مدیریت کاربران راه‌دور (Roaming Users) زمانی‌که نیاز است کاربران خارج از سازمان یا دفاتر شعب به سیستم‌ها متصل شوند، بدون ورود به شبکه داخلی، از طریق Gateway در DMZ این ارتباط امن برقرار می‌شود. آپدیت و Patch از اینترنت بدون ریسک نفوذ مستقیم در معماری‌هایی که نیاز به دریافت وصله‌های امنیتی یا آپدیت نرم‌افزار از اینترنت است ولی نباید سرور داخلی به اینترنت متصل باشد. نیاز به بازرسی ترافیک خارجی قبل از ورود به شبکه داخلی با قرار دادن Gateway یا Proxy در DMZ، می‌توان ترافیک را بررسی، فیلتر یا لاگ‌برداری کرد. استفاده از سرورهایی که باید هم با شبکه داخلی و هم با اینترنت ارتباط داشته باشند مثلاً سرور Secure Gateway، Web Server، Mail Relay، Reverse Proxy، VPN Gateway و… پیاده‌سازی معماری Zero Trust یا Least Privilege در معماری‌هایی که اصل تفکیک لایه‌ها برای امنیت اجرا می‌شود، DMZ به‌عنوان منطقه میانی تعریف می‌شود. کاهش سطح حمله به شبکه اصلی (LAN) با محدود کردن تعداد سرویس‌هایی که مستقیماً با شبکه بیرونی کار می‌کنند، ریسک نفوذ به شبکه کاهش می‌یابد. نیاز به انجام تست‌های امنیتی، Red Team و نفوذپذیری در محیط کنترل‌شده می‌توان تست‌های برون‌سازمانی را روی سرورهای DMZ انجام داد بدون تأثیر بر شبکه داخلی. اتصال به سامانه‌های دولتی یا بانکی که دسترسی مستقیمی به شبکه داخلی ندارند برای ارتباط امن با درگاه‌های خاص که فقط IP یا VPN خاصی را مجاز می‌دانند. برگزاری رویدادهای عمومی، پورتال‌ها یا سامانه‌های تحت وب برای مشتریان/مراجعه‌کنندگان سامانه‌های رو به اینترنت (مانند فرم‌های ثبت‌نام، سامانه پشتیبانی و…) باید در DMZ قرار گیرند تا از شبکه داخلی جدا باشند. چگونه سرور Gateway امن را در ناحیه DMZ پیاده‌سازی کنیم؟ ناحیه غیرنظامی (DMZ) با ایجاد یک لایه امنیتی اضافی برای رایانه‌های داخلی سازمان، از داده‌ها و اطلاعات در برابر نشت و آسیب‌پذیری‌ها محافظت می‌کند. DMZ نقش یک بافر را ایفا می‌کند و مانع از دسترسی مستقیم سرور Endpoint Central به اینترنت می‌شود. DMZ چگونه کار می‌کند؟ زمانی که یک سرور Gateway امن در DMZ قرار می‌گیرد و بین یک یا دو فایروال مستقر می‌شود، شبکه داخلی Endpoint Central از دسترسی خارجی ایمن می‌گردد. DMZ با محدود کردن دسترسی از راه دور به سرورهای داخلی حاوی اطلاعات ارزشمند یا حساس، یک لایه امنیتی اضافی فراهم می‌آورد. Agentهای دفاتر راه دور یا کاربران سیار که قصد ارتباط با سرور Endpoint Central را دارند، می‌توانند بدون ورود به شبکه محلی، اطلاعات را دریافت و ارسال کنند. توجه: اگر سرور Endpoint Central را مستقیماً در DMZ پیکربندی کنید، آن سرور به طور مستقیم در معرض اینترنت قرار خواهد گرفت. ایمن‌سازی ارتباط از طریق Secure Gateway Server سرور Gateway امن در Endpoint Central نقش دروازه‌بان ایمن را برای سرور […]
مهر ۵, ۱۴۰۳

SOAR و XDR و EDR

SOAR و XDR و EDR در دنیای مدرن امنیت سایبری، حملات پیچیده و روزافزون به سرعت در حال گسترش‌اند و توانایی واکنش به موقع به این تهدیدات حیاتی است. در همین راستا، SOAR به عنوان راهکاری پیشرفته ظهور کرده است که نه تنها قادر است امنیت سازمان را تقویت کند، بلکه فرآیندهای شناسایی و پاسخ‌دهی را خودکارسازی می‌کند. با SOAR، تیم‌های امنیتی می‌توانند از هماهنگی ابزارها، اتوماسیون تحلیل‌ها و پاسخ‌های سریع و مؤثر به تهدیدات بهره‌مند شوند و حملات سایبری را پیش از گسترش و آسیب‌های جدی متوقف کنند. ازطرفی حملات سایبری هر روز پیچیده‌تر و هوشمندتر می‌شوند، به طوری که تنها تکیه بر یک لایه از امنیت کافی نیست. XDR، راهکار جامع و یکپارچه‌ای است که داده‌ها را از منابع مختلف (نقاط پایانی، شبکه، ایمیل‌ها، سرورهای ابری و …) جمع‌آوری کرده و با تجزیه و تحلیل پیشرفته، تهدیدات پیچیده‌ای که ممکن است در دید ابزارهای سنتی نباشند را شناسایی می‌کند. XDR به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد تا دیدگاهی گسترده و عمیق به امنیت خود داشته باشند و در برابر حملات پیچیده به‌صورت هماهنگ و موثر واکنش نشان دهند. همچنین نقاط پایانی، از لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای دسکتاپ تا دستگاه‌های موبایل، از اولین نقاط ورود هکرها به شبکه‌ها هستند. EDR به عنوان پاسخی هوشمند و دقیق برای شناسایی و مقابله با تهدیدات سایبری در این نقاط طراحی شده است. با شناسایی رفتارهای غیرمعمول و تحلیل لحظه‌ای داده‌ها، EDR به تیم‌های امنیتی این امکان را می‌دهد تا حملات را در همان نقطه‌ی ورود متوقف کنند و از گسترش آن‌ها در شبکه جلوگیری نمایند. این ابزار نوآورانه نه تنها از داده‌های شما محافظت می‌کند، بلکه واکنشی سریع و هوشمندانه به تهدیدات ارائه می‌دهد. بطور خلاصه: این فناوری‌ها بطور مؤثر در فرآیندها و تمرین‌های مرتبط با مدیریت امنیت اطلاعات، مدیریت حوادث و مدیریت ریسک در ITIL قابل استفاده هستند. SOAR در بهبود فرآیندهای پاسخ به تهدیدات و اتوماسیون عملیات امنیتی کمک می‌کند، در حالی که XDR تمرکز بیشتری بر تشخیص و پاسخ جامع به تهدیدات امنیتی از منابع مختلف دارد. ادامه مطلب در صفحه بعدی…