ساخت User Additional Fields در ServiceDesk Plus؛ انتخاب نوع داده، مقدار پیش‌فرض، رمزگذاری و اطلاعات شخصی، همراه با ملاحظات ویرایش، حذف و نگاشت اطلاعات کاربران.

شرکت مدانت

راهنمای فارسی ServiceDesk Plusکاربران و دسترسی‌ها ← فیلدهای تکمیلی

موضوع مرجع: User – Additional Fields | نسخه داخلی، On-Premises

گاهی مشخصاتی که برای شناخت کاربر لازم دارید در فرم موجود نیست؛ مثلاً کد داخلی واحد یا محل استقرار میز کار. پیش از افزودن فیلد، دپارتمان و سایت را بررسی کنید تا یک مفهوم را با دو نام نگهداری نکنید.

ساخت فیلد و انتخاب نوع داده

مسیر Admin → Users → User – Additional Fields را باز کنید. فهرست با Filter by Type بر اساس نوع کاربر یا تکنسین قابل تفکیک است. Add Field را بزنید، نام یکتا و توضیح بنویسید و نوع را تعیین کنید: Single Line متن کوتاه، Multi Line متن چندخطی، Pick List انتخاب از فهرست، Numeric عدد و Date/Time تاریخ و زمان. برای متن‌های تک‌خطی و چندخطی مقدار پیش‌فرض و برای فهرست، گزینه‌ها قابل تعریف‌اند. با Save ذخیره کنید. [۱]

رمزگذاری و اطلاعات شخصی

رمزگذاری برای متن تک‌خطی، چندخطی و فهرست انتخابی ارائه شده است؛ داده رمزگذاری‌شده در گزارش و جست‌وجوی پیشرفته منعکس نمی‌شود. گزینه Encrypt this field پس از ایجاد قابل تغییر نیست. علامت PII/ePHI نیز داده شخصی یا سلامت را مشخص می‌کند؛ طبق مرجع، اطلاعات علامت‌خورده هنگام حذف کاربر به‌صورت دائمی حذف می‌شوند. [۱]

ویرایش و حذف

نوع فهرست را انتخاب و آیکون ویرایش کنار فیلد را باز کنید؛ تغییرات با Update ثبت می‌شوند. حذف فیلد، مقادیر ثبت‌شده آن را نیز از بین می‌برد. بنابراین حذف و ساخت مجدد، جایگزین بی‌خطر ویرایش نیست. [۱]

یادداشت مدانت: نوع فیلد را از کاربرد آن انتخاب کنید

برای هر مشخصه، پیش از ساخت یک تعریف کوتاه بنویسید: چه چیزی ثبت می‌شود، چه کسی آن را تغییر می‌دهد و کجا استفاده خواهد شد؟ اگر پاسخ فقط «شاید بعداً لازم شود» است، فعلاً آن داده را جمع‌آوری نکنید. فرم بلندتر، الزاماً شناخت دقیق‌تری از کاربر ایجاد نمی‌کند.

مثلاً کد فرضی «۰۰۷۵» ممکن است شناسه باشد، نه عددی برای محاسبه. در چنین حالتی، حفظ صفرهای ابتدای کد مهم‌تر از امکان جمع‌زدن آن است؛ نوع متنی را در آزمون بررسی کنید. برای وضعیت‌های محدود نیز فهرستی از عبارت‌های مصوب آماده کنید تا «حضوری»، «حضور در محل» و «دفتر» سه پاسخ مبهم برای یک مفهوم نشوند.

پیش‌فرض را هم آگاهانه انتخاب کنید. قراردادن نام دفتر مرکزی برای همه کاربران، بدون تأیید محل واقعی آنان، کیفیت داده را بهتر نمی‌کند؛ فقط خانه خالی را پنهان می‌کند. میان «مقدار معلوم» و «مقدار هنوز بررسی‌نشده» تفاوت بگذارید.

ارتباط با ورود اطلاعات کاربران

پس از نهایی‌شدن تعریف فیلد، در راهنمای ورود کاربران از Active Directory، نگاشت منبع و مقصد را بررسی کنید. صرف ساخت یک فیلد در فرم، تصمیمی درباره منبع معتبر داده نیست. در سند تنظیمات بنویسید مقدار از دایرکتوری می‌آید یا در سرویس دسک نگهداری می‌شود؛ دو تیم نباید یک مقدار را با دو قاعده متفاوت اصلاح کنند.

کنترل نتیجه

با یک حساب آزمایشی، مقدار متنی فارسی، شناسه دارای صفر ابتدایی و یکی از گزینه‌های فهرست را ذخیره کنید؛ سپس فرم را دوباره باز کنید. انتظار هر آزمون را پیشاپیش بنویسید. برای داده حساس، پیش از ثبت مقدار واقعی درباره نیاز به گزارش‌گیری و سطح دسترسی تصمیم بگیرید؛ علامت‌زدن یک گزینه، جای بررسی کل مسیر استفاده از داده را نمی‌گیرد.

مطالب مرتبط

مدیریت تکنسین‌ها | ورود کاربران از Active Directory | گروه‌های کاربری | فهرست کاربران و دسترسی‌ها

سخن پایانی مدانت

هر فیلد باید پرسشی واقعی را پاسخ دهد. اطلاعات کمتر اما روشن و قابل اتکا، از فرمی شلوغ با پاسخ‌های حدسی ارزشمندتر است؛ پیش از افزودن یک خانه تازه، کاربرد آن را روشن کنید.

منابع

  1. ManageEngine — User – Additional Fields؛ انواع فیلد، رمزگذاری، اطلاعات شخصی و عملیات ویرایش و حذف.

مبنای فنی، مستند سازنده است؛ طراحی مثال‌ها، روش کنترل و سخن پایانی از مدانت‌اند. تاریخ بررسی منبع: ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶. دامنه این مدخل، فرم کاربران و تکنسین‌ها در نسخه داخلی است؛ تنظیمات اختصاصی ESM باید جدا بررسی شوند.

11

دیدگاه شما

دیدگاه مرتبط و محترمانه بنویسید.